Het Belgische rockkwartet Freaky Age brengt al sedert een paar jaar aanstekelijke muziek voort dat sterkt aanleunt bij Britrock. Living In Particular Ways is hun tweede album en volgt al twee jaar na hun eerste die zeer hoog scoorde in de Belgische hitlijsten. Hoewel de heren slechts rond de achttien jaar zijn beloofde de plaat veel volwassenner te worden, maar het was twijfelachtig of ze een waardige opvolger voor de nostalgische zomerhit ‘Where Do We Go Now’ zouden kunnen maken.

De plaat opent meteen met de eerste single ‘Excitement In The Morning Light’. Het liedje bevat de vereiste elementen om een sterke alternatieve radiohit te worden: strakke gitaarrifs, een catchy refrein en de typische Freaky Age sound. Ook tweede single ‘Never See The Sun’ verschijnt al vroeg op het album en bevat dezelfde elementen. Na zulk’n entree kan het verdere werk moeilijk nog veel beter worden, ze slagen er wel in om met hun unieke combinatie van britrock met Belgische invloeden de luisteraar te boeien.

Op de vorige plaat ‘Every Morning Breaks Out’ hadden ze duidelijk als bedoeling een hoop leuke deuntjes te creëren. Deze opvolger bevat zeker meer van hetzelfde maar de focus ligt meer op het muzikale. Zo hebben ze er met ‘After All’ een ballad aan toegevoegd en klinkt ‘Never See The Sun’, de opvolger van ‘Where Do We Go Now’, even melancholisch maar meer volwassen. Verder ligt ‘Towns Don’t Sleep’ in dezelfde lijn en zou dus kunnen fungeren als derde single.

Muziek, van welk eender welk genre, moet eerst en vooral aangenaam klinken en de luisteraar kunnen bekoren. Freaky Age mag dan wel in de juiste muzikale richting zijn geëvolueerd, hun debuut bevatte meer en grotere hits. Hun nieuwe sound doet denken aan de Britten van White Light Parade die net een succesvol debuut hebben gemaakt, er is dus zeker nog toekomst voor deze Belgische jongens.

27/07/2010 - Stephaan Cloet